De voorleesvrijwilliger

In de huiskamer van Martin rennen vijf kinderen rond, maar zodra hij een voorleesboek uit de kast pakt, wordt het muisstil. De kinderen kruipen naast hem op de bank. Duim in de mond en pop op schoot. Sinds een half jaar leest Martin voor aan Grace Sian (5). Normaal doet hij dat bij haar thuis. Behalve vandaag, want hij zorgt voor zijn eigen kinderen en twee oppaskindjes.

Martin vertelt over Kleine Muis die niet kan slapen: hij hoort steeds vreemde geluiden!
Wat is het Voorleesproject? "Vrijwilligers lezen kinderen thuis voor om ze spelenderwijs te helpen in hun taalontwikkeling", vertelt Martin. "Caroline, de moeder van Grace, komt uit Ivoorkust en volgt een inburgeringcursus." Caroline knikt en zegt: "Grace is soms mijn leraar. Haar Nederlands is zo goed." Martin beaamt dit. "Ja, ze kan zelfs al een beetje lezen!"

Waarom ben je voorleesvrijwilliger geworden?
"Ik zocht een organisatie om geld aan te doneren. Toen kwam ik dit project tegen en dacht: Ach, waarom niet? Een uurtje per week heb ik wel. Ik heb zelf zes jaar in het buitenland gewoond en weet hoe lastig het is om een tweede taal te leren. In Brazilië heb ik er een halfjaar over gedaan. Het is belangrijk om het gewoon te doen, maar dan moet je wel mensen kennen die je willen helpen."

Kiezen jullie samen een boek uit?
"Nee, ik neem zelf een boek mee. Ik ben wel met Caroline en Grace naar de bibliotheek geweest. Daar zijn ze nu lid van."

Grace zei dat ze het boekje over Bruintje Beer het leukst vindt.
"Ja, dat is grappig. Ik vond het vroeger ook een leuk boek. Bij de geboorte van mijn dochter kreeg ik het weer cadeau. Goede boeken verliezen hun aantrekkingskracht niet."

Na het verhaal over Kleine Muis leest Martin een tweede boekje voor, maar na twee bladzijdes luistert niemand nog echt. Grace verlaat als eerste de bank. "Kom, we gaan buitenspelen", roept ze.

Taiga Tijhuis

Klik hier voor meer informatie over voorleesvrijwilligers.